تدوین دستورالعمل جامع برنامهریزی منابع؛ گامی استراتژیک برای بهرهوری پایدار در هلدینگ فولاد متیل
به گزارش روابط عمومی هلدینگ فولاد متیل، این هلدینگ پروژه «برنامهریزی و شناسایی منابع» را بر پایه نظریه مدیریت استراتژیک مبتنی بر منابع (RBV) تعریف و اجرایی کرده است. این پروژه که توسط واحد مجامع، سرمایهگذاری و طرح و توسعه، برنامهریزی و هدایت میشود، به دنبال ایجاد زیرساخت دادهای قابل اتکا برای تصمیمگیریهای کلان سرمایهگذاری، نگهداری و توسعه داراییها در سطح شرکتهای زیرمجموعه است.
در این چارچوب، دستورالعمل جامعی تدوین شده و نرمافزار اختصاصی برای ثبت یکپارچه اطلاعات طراحی گردید. همچنین فرآیند تحلیل منابع بر اساس معیارهای ارزش، کمیابی، قابلیت تقلیدناپذیری و سازماندهی پیادهسازی شده است. خروجی این پروژه، طبقهبندی منابع میباشد که همافزایی بین واحدها و شفافیت در مدیریت داراییهای هلدینگ را به همراه دارد.
روابط عمومی هلدینگ فولاد متیل در گفتوگو با مدیران و کارشناسان واحد مجامع، سرمایهگذاری و طرح توسعه، جزئیات جدیدترین رویکرد سازمان در برنامهریزی منابع را بررسی کرده است. این پروژه که از استراتژی کلان هلدینگ نشأت میگیرد، به دنبال ایجاد همافزایی بینواحدی و تسهیل تصمیمگیریهای سرمایهای است.
سنجش ارزش واقعی هر منبع با این دستورالعمل مشخص میشود
ابراهیم دادخواه تهرانی، معاون راهبردی و امور شرکتهای هلدینگ، با اشاره به فلسفه شکلگیری این طرح گفت: در هلدینگی با گستره متنوعی از شرکتهای خدماتی و تولیدی، دیگر نمیتوان داراییها را به صورت پراکنده و جزیرهای مدیریت کرد. ما به یک چارچوب تحلیلی نیاز داشتیم که بر اساس قابلیتهای درونی سازمان، ارزش واقعی هر منبع را بسنجد.
وی افزود: پروژه به ما این امکان را داد که به جای نگاه صرفاً مالی، ماشینآلات و املاک را بر اساس معیارهایی مانند ارزش، کمیابی، قابلیت تقلیدناپذیری و سطح بهرهدهی سازماندهی شده ارزیابی کنیم.
دادخواه تهرانی در ادامه با تأکید بر جنبه عملیاتی این دستورالعمل اظهار داشت: ما صرفاً یک گزارش توصیفی تهیه نکردیم بلکه همزمان با تدوین دستورالعمل، نرمافزاری اختصاصی طراحی شد که اطلاعات منابع را به صورت استاندارد و یکپارچه ثبت میکند. این نرمافزار در چهار مرکز به صورت پایلوت اجرا و نقاط قابل بهبود آن شناسایی شد و اکنون زیرساخت دادهای فراهم است که به سایر نظامهای مدیریتی مانند نگهداری و تعمیرات، بودجهریزی سرمایهای و حتی برنامهریزی نیروی انسانی متصل میشود.
طراحی اکوسیستم منابع برای جمعبندی مزیتهای رقابتی
علی ثابت، مدیر مجامع، سرمایهگذاری و طرح توسعه، با اشاره به نقش این پروژه در تحقق اهداف کلان هلدینگ خاطرنشان کرد: یکی از چالشهای اصلی در گروههای صنعتی، عدم شفافیت درباره ظرفیت واقعی ماشینآلات و ساختمانهای تحت اختیار است. این پروژه برای اولین بار یک اکوسیستم اطلاعاتی ایجاد کرده که در آن میتوانیم ببینیم هر منبع در کدام شرکت، با چه سطح تکنولوژی و چه نقشی در مزیت رقابتی قرار دارد.
وی تصریح کرد: بر اساس خروجی این تحلیل، ما اکنون اولویتهای سرمایهگذاری را شفاف میبینیم. ماشینآلات استراتژیک نیازمند حداکثر نگهداری و بهروزرسانی هستند، داراییهای مهم پتانسیل ارتقا دارند و گروه عملیاتی نیز امکان انتقال داخلی، فروش یا اسقاط تدریجی دارند. این یعنی آزادسازی منابع برای پروژههای جدید بدون آنکه عملیات جاری مختل شود.
ثابت در ادامه به نقش این دستورالعمل در یکپارچهسازی شرکتهای زیرمجموعه اشاره کرد و گفت: یکی از ارزشهای کلیدی این پروژه، ایجاد همافزایی بین شرکتهاست. پیش از این امکان جابهجایی هدفمند ماشینآلات بین واحدها وجود نداشت، اما اکنون دستورالعملی تدوین شده که معیارهای ارزیابی، فرآیند تأیید و مسئولیتهای انتقال را مشخص میکند. همچنین برای انبارداری و سولهها، طبقهبندی مشخصی بر اساس کاربری تولیدی، انباری و ترکیبی انجام شده که برنامهریزی لجستیک و ظرفیتسازی را تسهیل میکند.
فرایندی برای افزایش بهرهوری
مهدی اشکییان، کارشناس طرح و توسعه واحد مجامع، سرمایهگذاری و طرح توسعه، با اشاره به جزئیات فنی این پروژه توضیح داد: ما در مرحله اول چکلیستهای جامعی برای شناسایی تجهیزات و منابع ساختمانی تهیه کردیم. سپس بر اساس مدل RBV، چهار معیار اصلی ارزش، کمیابی، غیرقابلتقلیدبودن و سازماندهی را تعریف کردیم. هر دستگاهی امتیاز مشخصی میگیرد و بر آن اساس در یکی از سه گروه استراتژیک، مهم یا عملیاتی قرار میگیرد.
وی افزود: علاوه بر ماشینآلات، منابع انسانی را نیز در این مدل گنجاندهایم. مهارت، دانش و تجربه کارکنان به عنوان یک دارایی کلیدی تحلیل شده و نقاط قابل بهبود در آموزش و جانشینپروری شناسایی شده است.
اشکییان در پاسخ به این پرسش که این دستورالعمل چه تأثیری بر تصمیمگیری روزمره دارد، گفت: پیش از این، بسیاری از تصمیمها درباره فروش یا نگهداری ماشینآلات بر اساس برداشت فردی و تجربی گرفته میشد. اکنون هر شرکتی میتواند وضعیت منابع خود را با استاندارد یکسان گزارش دهد و هلدینگ نیز امکان تحلیل مقایسهای و اولویتبندی سرمایهگذاری را دارد. ما همچنین سیستم پایش دورهای سالانه تعریف کردهایم تا طبقهبندی منابع با تغییر شرایط بازار و تکنولوژی بهروزرسانی شود.
وی در پایان تأکید کرد: در مجموع، این پروژه زیرساخت دادهای یکپارچه و قابل اتکایی برای اولویتبندی سرمایهگذاری، بهینهسازی نگهداری و تصمیمگیری استراتژیک در هلدینگ ایجاد کرده است و امیدواریم با پیادهسازی آن شاهد افزایش بهرهوری در سطح هلدینگ و ارتقاء سودآوری باشیم.